Mascot "Kumi" © 2005 Chastain & Fan Works Inc. All Rights Reserved. Mascot "Kumi" © 2005 Chastain & Fan Works Inc. All Rights Reserved.
 
Memorial - In Loving Memory of Chester Gregorich, 1981-2005
Home | Directory | Help & Tools | Just In! | [Search]
[Log In | Join]
Books Fan Fiction >> Harry Potter

The following is a work of fiction. Any statements regarding any person, place, or other entity (real or imaginary) is the sole responibility of the author of this work of fiction. Fan Works Inc. takes no responsibility for the content of user submitted stories. All stories based on real people are works of fiction and do not necessarily reflect on the nature of the individuals featured. All stories based on other copyrighted works are written with authors knowing that these works violate copyright laws.

Please see the Terms of Service for more information.

 

[View Printer Friendly Version]

Gemengde gevoelens.
By Funeral_of_hearts

 


1.

Bliksemschicht.

Wanneer ik opkijk van mijn toverdranken huiswerk zie ik die gek van Potter weer naar me staren. Ik begin het idee te krijgen dat hij verliefd op me is. Als hij maar niet denkt dat hij ook echt serieus kans maakt, ik zou nooit met zo'n arrogante kwal omgaan.

Gisteren hebben hij en zijn vrienden Severus weer te grazen genomen. Ik vraag me af of hij al ontslagen is uit de ziekenboeg. Misschien dat ik straks even ga kijken, misschien iets voor hem meebreng.

Ik hoor voetstappen achter me, en snel sla ik mijn boek dicht, en draai me om. Ik kijk recht in het gezicht van Potter.

`Wat moet je?' snauw ik, terwijl ik haastig mijn boeken in mijn tas prop. Hij kijkt me even verbaasd aan, en begint dan te lachen.

`Heb je zin om zaterdag met me mee te gaan naar Zweinsveld?' vraagt hij. Ik kan niet geloven dat hij serieus denkt dat ik hem zie zitten, maar om hem te sarren stem ik in.

`Ik moet nu gaan,' mompel ik nog, voor ik op een drafje weghol. Weg van die Potter, en de stank van arrogantie die rondom hem hangt.

Bij de ziekenboeg krijg ik te horen dat Severus net is ontslagen, en wanneer ik teleurgesteld weg wil lopen, bots ik tegen Potter op. Blijkbaar is hij me gevolgd.

`Zocht je Secretus?' zegt hij spottend, `ik snap niet wat een mooi meisje zoals jij, met zo'n type moet. Een Zwadderaar nota bene.'

Ik haal mijn schouders op, `hij is aardig.'

`Hij is des duivels. Ik zeg je, die gast is niet goed snik.'

`Ach, laat me toch,' zeg ik nog, voor ik hoofdschuddend wegloop. Ik heb de rivaliteit tussen alle afdelingen nooit begrepen.

`Je gaat hem toch niet opzoeken h??' roept Potter me nog na. Ik reageer niet, en loop stug door. Hij is gewoon jaloers. Jaloers op wat Sneep en ik hebben.

Tijdens het avondmaal in de Grote Zaal kijk ik de hele tijd naar de tafel van Zwadderich, waar geen spoor is van Sneep, en ik vraag me af wat er aan de hand is. Dan gaan met een luide knal de deuren open, en komt Sneep, rood en bezweet, hijgend de Grote Zaal binnen lopen. Van alle tafels stijgt een luid gejoel op. Waarna iedereen begint te lachen. Ik zie zelfs dat enkele leraren hun gezichten ook niet in de plooi kunnen houden.

Perkamentus staat op, en gebiedt om stilte, daarna zegt hij iets tegen mevrouw Plijster. Die rent daarna naar Sneep toe, en met behulp van een paar leerlingen draagt ze hem de Grote Zaal uit. Wanneer ik naar het eind van onze tafel kijk, en de gezichten van Potter & Zwarts zie, weet ik genoeg. Ze hebben hem weer eens vervloekt.

De rest van het eten krijg ik geen hap meer door mijn keel. Al helemaal niet wanneer de toetjes op tafel verschijnen. Al die zoetigheid. Verderop aan de tafel van Zwadderich wordt er gretig gegeten, en ook aan mijn tafel zijn er genoeg mensen met vetvlekken, en viezigheid rondom hun mond en op hun gewaad. Ik walg ervan.

Na het avondmaal ga ik even langs in de ziekenboeg. Sneep ligt helemaal achterin. Af en toe hoor ik hem zachtjes kreunen. Wat die twee ook gedaan hebben, ze hebben hem goed te pakken gehad. Ik pak een stoel, en ga naast het bed zitten.

`Hoe voel je je?' vraag ik zachtjes. Af en toe werp ik een angstige plek naar mevrouw Plijster, maar die houdt zich bezig met de andere pati?nten.

`Ze hebben me vervloekt, hoe denk je dat ik me voel?!' zegt hij, net niet had genoeg om het te schreeuwen. Op zijn voorhoofd glinsteren parelachtige zweetdruppels.

Mevrouw Plijster loopt langs, zonder ook maar even te kijken, dan draait ze zich langzaam om en loopt terug. Ze geeft me een bekertje, en een fles met toverdrank.

`Hier liefje, geef dit maar even aan hem,' zegt ze, en ze kijkt even bezorgd naar hem.

`U kunt hem toch wel genezen?' vraag ik.

Ze fronst even, `het is een bijzonder lastige vervloeking. De leerling die hem dit heeft aangedaan moet hem echt kwaad hebben willen doen,' wanneer ze de geschrokken blik op mijn gezicht ziet voegt ze daar nog aan toe: `maar ik heb tot nu toe alle vervloekingen nog kunnen genezen, dus het komt wel weer goed met je vriendje hoor.'

Ik bloos, `hij is een vriend, niks meer.'

Daarna loopt ze snel weer verder. Ik hoor zware voetstappen, en voor ik het door heb staat Potter naast me.

`Zo Secretus, dat ziet er nogal… zweterig uit,' zegt hij, en hij begint te lachen. Het liefst had ik hem een goeie klap willen verkopen, maar besluit mezelf in te houden.

Ik zie hoe Sneep overeind probeert te krabbelen, en op zijn nachtkastje met zijn hand naar zijn toverstaf zoekt. Wanneer hij hem gevonden heeft grijpt hij hem stevig beet, en schreeuwt, `Sectumsempra.'

En wanneer ik naar Potter kijk, om het effect te bekijken, zie ik dat hij kronkelend op de grond ligt. Zijn lichaam is in het midden opengereten, en overal ligt bloed. Ik spring overeind, werp Sneep een woedende blik toe, en probeer het bloeden te stoppen, terwijl ik tegelijkertijd ook om hulp roep, maar mevrouw Plijster komt maar niet. En ondertussen wordt de plas bloed op de vloer steeds groter, en Potter steeds bleker.

Verwoed blijf ik `balsemio' schreeuwen, woedende bewegingen met mijn toverstok makend.

`Doe maar geen moeite, hij gaat toch wel dood,' zegt Sneep opeens. Woedend spring ik overeind, en sla hem in zijn gezicht.

`Hoe durf je.' Schreeuw ik, en ik richt mijn toverstok op hem, `??n kik en je gaat er aan!'

Geschrokken drukt Sneep zich in de kussens, en kijkt naar de punt van mijn toverstaf, die zich maar een paar centimeter verwijderd van zijn hals bevindt.

Mevrouw Plijster komt eindelijk aangerend, en wanneer ze het bloedbad ziet slaat ze geschrokken haar handen voor haar mond. Haar toverstaf valt daarbij op de grond, en rolt naar me toe. Ik pak hem op, en gooi hem weer naar haar toe, waarna er onmiddellijk een blauwe straal uit schiet, die de wond op Potters borst dicht.

Hij staat voorzichtig op, en wanneer hij de valse blik van Sneep ziet, stapt hij arrogant een stukje naar voren, buigt zich over hem heen, en fluistert, `dit zet ik je nog betaald, Secretus.'

Daarna loopt hij de ziekenboeg uit. Mevrouw Plijster roept hem nog na dat hij beter een nachtje kan blijven, maar dat negeert hij.

`Net zo brutaal als z'n vader,' hoor ik haar mompelen.

`Sanitato,' mompel ik zachtjes, terwijl ik mijn toverstaf richt op de plas bloed op de vloer. Daarna kijk ik naar mijn eigen kleren, die ook onder het bloed van Potter zitten.

Mevrouw Plijster loopt ondertussen op Sneep af, en begint hem vragen te stellen. Ik vang slechts flarden op, want ik durf me niet bij hen te voegen om nog wat spullen te pakken.

`Besef je wel lieve jongen, dat je hierdoor van school gestuurd kunt worden?'

`Zal professor Perkamentus het niet begrijpen? Alle zes jaren die ik hier nu al studeer kwellen hij en zijn vrienden me, ik kan het niet meer aan!'

`Dus je probeert hem dan maar te vermoorden? Lieve jongen, je hebt nog veel te leren,' hoor ik haar nog verzuchten, voor ze wegloopt om Perkamentus te halen.

Langzaam loop ik naar Severus toe, en pak ik mijn boekentas, die nog naast het bed stond.

`Ik word waarschijnlijk van school gestuurd,' zegt hij zachtjes. Hij kijkt een beetje voor zich uit, en ik besluit bij hem te blijven, tot Perkamentus er is.

Dat duurt echter niet lang. Na een paar minuten is Perkamentus er al, en verzoekt hij me om even buiten te wachten. Ik probeer wanhopig iets op te vangen. Iets wat meer zekerheid zal geven, maar hoor alleen gedempte stemmen, geen duidelijk verstaanbare woorden.

Na iets wat wel een uur lijkt loopt hij rustig de ziekenboeg uit, en ren ik weer naar zijn bed toe.

`En?' vraag ik nieuwsgierig.

Sneep haalt zijn schouders op, `ik moet voor het ministerie komen,' zegt hij zachtjes, `ze zullen me naar Azkaban sturen.'

Ik pak zijn hand even vast, en knijp erin, `je slaat je er wel doorheen, net zoals je je hier doorheen hebt geslagen.'

`Als ik vrijkom, wie zal dan nog in mijn aanwezigheid willen zijn? Ik zal gemeden worden, een paria.'

`Ik zal je niet in de steek laten, dat beloof ik,' zeg ik zachtjes, terwijl ik mijn tas pak, en me klaar maak naar de leerlingenkamer van Griffoendor te gaan.

`Wanneer is de berechting?' vraag ik nog, voor ik wegga.

`Dat wist hij nog niet, ik hoor het morgen.'

`Tot morgen,' zeg ik zachtjes, en loop daarna weg.

2.

De kus.

Ik ben al vroeg wakker, maar probeer weer in te slapen. Door de zorgen om Severus lukt dit echter niet, en ik besluit maar naar beneden te gaan. Ik vraag me af hoe laat het is. Buiten is het nog donker, en het haardvuur in de leerlingenkamer is gedoofd, waardoor het er onaangenaam koud is. In een hoek zit ook iemand, en wanneer ik dichterbij kom zie ik dat het Potter is. Ik besluit naast hem te gaan zitten.

`Kon jij ook niet slapen?' vraag ik, terwijl ik plaatsneem.

Hij schudt zijn hoofd, `ik bleef dat bloed maar voor me zien.'

Even weet ik niks te zeggen, en kijk ik naar de haard. Ik pak mijn toverstaf, en tover er met een lichte handbeweging een heerlijk dansend vuur in.

`Hoe doe je dat eigenlijk? Zonder iets te zeggen toch toveren?' vraagt hij opeens.

`Als het goed is staat dat gewoon in je schoolboeken? Nooit de moeite genomen om het op te zoeken zeker?' zeg ik.

Weer schudt hij zijn hoofd, `kan ik je iets toevertrouwen?' vraagt hij opeens.

`Ja, natuurlijk.'

`Ik hou van je. Toen ik daar lag, en je probeerde me te genezen realiseerde ik het me. Dit is de vrouw waarmee ik wil trouwen,' zegt hij, en zijn handgebaren worden steeds wilder. Tot hij mijn gezicht vastpakt, en me kust. Ik verzet me niet, en wanneer ik zijn tong mijn lippen voel strelen open ik automatisch mijn mond.

Het was de perfecte kus. Tot een eerstejaars het kwam verstoren, door hysterisch te gaan lachen.

`Jullie doen stoute dingen,' zegt het kind plagerig, en we kijken allebei geschrokken op.

`Ach houd je mond,' zegt Potter, `silencio,' zegt hij er daarna snel achterna. En de eersteklasser begint angstig te bewegen wanneer hij ontdekt dat hij door deze spreuk niet meer kan praten. We barsten allebei in lachen uit wanneer de pyjamabroek van het jongetje afzakt door al dat gespring. En nog meer door de aanblik van zijn veel te grote roze, hartjes boxershort.

Wanneer ik zie dat hij zijn toverstok alweer heeft opgeheven voor een volgende spreuk hou ik hem tegen, `dit is al vernederend genoeg,' zeg ik zachtjes.

Hij knikt, en gebaart me hem door het portretgat te volgen.

`Zo vroeg al op?' hoor ik de Dikke Dame nog afkeurend roepen, voordat we alweer in een andere gang verdwijnen.

We eindigen uiteindelijk bij een schattig kamertje, met haardvuur, & overal rozen. James zegt dat dit de kamer van de hoge nood heet.

`Ik hoop dat Secretus de kus krijgt,' zegt hij opeens, terwijl hij naar het haardvuur staart.

`Ik weet het niet. Wat hij deed was vreselijk, maar het was een daad uit wanhoop. Hij is bang van jullie,' zeg ik. En meteen volgt er een spottende blik van James.

`Hij wou me vermoorden, daar is geen excuus voor!' schreeuwt hij. Ik leg mijn hand op zijn mond, en kus hem op zijn voorhoofd, `hebben jullie dat nooit eens bij hem gedaan?'

`Jawel, maar…' hij maakt zijn zin niet af, en zijn gezichtsuitdrukking verandert van woedend naar geschrokken.

`We hebben hem wel heel erg behandeld, niet waar?'

Ik knik, maar zeg verder niets. Even denk ik stemmen te horen op de gang, maar die verdwijnen daarna weer. En langzaam maar zeker vallen Potter en ik in slaap.

Wanneer we wakker worden is het middag. En zo snel als ik kan ren ik naar de ziekenboeg. James besluit dat hij liever naar de leerlingenkamer gaat, en ik probeer hem niet over te halen.

Sneeps bed is leeg, en wanneer ik mevrouw Plijster vraag waar hij is, zegt ze alleen dat ik toch te laat zal zijn.

`Alstublieft, zeg het me!' smeek ik haar, terwijl de tranen over mijn wangen rollen.

`Ze hebben hem meegenomen naar het kantoor van Perkamentus, waar ze de kus zullen uitvoeren.'

Zo snel als ik kan ren ik naar buiten, en wanneer ik naar de stenen waterspuwer toe wil lopen staat daar professor Perkamentus te praten met een aangeslagen vrouw, die ongetwijfeld Sneeps moeder moet zijn. Ik loop naar hen toe, maar durf niet dichterbij te komen dan op ongeveer 5m. afstand.

Wanneer ze langzaam wegloopt, gevolgd door een lange stoet mensen van het ministerie, loop ik op hem af.

`Professor…' ik kan mijn zin niet afmaken, hij gebaart me te stoppen.

`Ik ben bang dat je te laat bent. Meneer Sneep heeft zojuist de kus ontvangen, het spijt me. Ik weet hoe hecht jullie twee waren,'

Zonder dat ik het merk rollen de tranen over mijn wangen. En wanneer ik terugkeer in de leerlingenkamer kijkt iedereen geschrokken op.

James komt meteen naar me toe gerent, en alsof hij mijn gedachten kon lezen zegt hij: `dus ze hebben hem echt de kus gegeven?'

Ik knik alleen maar, terwijl ik mijn hoofd op zijn borst leg. Beschermd door zijn armen, mijn tranen die zich vermengen met de stof van zijn gewaad.

 

The preceeding was a work of fiction. Any statements regarding any person, place, or other entity (real or imaginary) is the sole responibility of the author of this work of fiction. Fan Works Inc. takes no responsibility for the content of user submitted stories. All stories based on real people are works of fiction and do not necessarily reflect on the nature of the individuals featured. All stories based on other copyrighted works are written with authors knowing that these works violate copyright laws.

Please see the Terms of Service for more information.

[Return to Top]

TOS  |  Privacy Policy  |  Questions/Comments?  |  Found a bug?  |  Report violations of the TOS
Powered by E-FanWorks v3.9.9b © Null Referrence Software 2003-2006